Therapie op Klimmendaal is voorbij en na een poosje vakantie is therapie inmiddels begonnen op Geldershof. Nog niet alle info uit klimmendaal is hier binnen maar dat zal spoedig ook zo zijn. De therapiexebn die gevolgd worden zijn Fysio therapie en Logopedie. Bij logopedie mag Di Mama de 1e paar keer niet mee zodat de logopediste een goed beeld krijgt van het spraakvermogen en taalbegrip van Di Papa. Soms komen woorden gewoon niet goed door. Cassis is iets wat Di Papa de ene keer wel herkent en de andere keer niet,net als bijvoorbeeld Cherry tomaat ( haha hoe vaak zeg je dat?). Wat vooral ook lastig is, is dat ja soms nee is en andersom. Niet dat Di Papa het niet weet…. in zijn hoofd weet hij het wel. Het komt er alleen niet uit zoals hij het wil. Taal/woordherkenning is weer een heel ander verhaal. Je begrijpt..frustratie komt hier maar wat vaak om de hoek kijk….en soms heb je ook maar 1 blik nodig om elkaar te begrijpen of is samen lachen al super

Naar therapie kunnen mijn ouders lopend, maar ook met de scootmobiel die inmiddels gearriveerd is…( uiteraard Di Mama op de fiets ernaast dan he ).Helaas is de tuin/schuur nog niet zodanig aangepast dat de scootmobiel hier kan staan. Wachten is op de gemeente. Ondertussen is Di Mam het geregel en achter dingen aan bellen meer dan zat.Wat ik me zo dondersgoed kan voorstellen!!! Die bureaucratie is verschrikkelijk!! Wel gaat Di Mama zo nu en dan weer aan de wandel met haar wandelmaatje Linda.OOk belangrijk om even je eigen "ding"te kunnen doen.Op 18 mei is Di Mama naar Reunie geweest van school en natuurlijk kon Di papa niet alleen blijven dus ben ik met Di Papa op stap geweest, bloemen gehaald voor de tuin. Een hele ondernemeing die ons goed afging Van te voren was ik bang voor een eventuele epileptische aanval (die zijn er nog steeds nu en dan) handel ik dan wel goed enzo. Vast wel denk je dan maar of bang voor megaveel frustratie omdat Di Papa en ik elkaar totaal niet zouden begrijpen. Ha nou dat zat helemaal goed hoor, we hebben een supergezellige dag gehad. En natuurlijk begrepen we elkaar niet helemaal die dag maar gelukkig geen grote frustratie en hebben we echt heel veel gelachen.

Di Papa wandelt ook weer… dit heeft een tijdje stil gelegen. Pas geleden lukte het Di Papa om zijn rechter arm om Di Mama heen te slaan..een simpele beweging zou je denken, maar dit kost zo ontzettend veel kracht.(kun je je bijna niet voorstellen). Maar een omarming met 2 armen lukt nu en dan weer en dat is natuurlijk superfijn

Op 23 mei zijn we met z’n allen naar de bruiloft van onze nicht geweest en we waren er al vroeg zodat we rustig een plekje uit konden kiezen.Ontroerd was ik om te zien hoe enthousiast iedereen Di Papa en Di Mama begroeten, zo leuk!! "wat fijn Piet dat je er bent". Het doet mij zoveel om dat oprechte enthousiasme te zien, helemaal van de bruid ) super… Di Papa & Di Mama hebben zelfs nog een heel klein stukje gedanst net voor we naar huis gingen. Di Mama liep te stralen… kortom een geweldige avond waarbij ik genoten heb van het genieten van mijn ouders, Big Bro& Nicolle…. oke , ik stond zelf wel een stukje verder met 2 nichtjes bij te kletsen..maar dat ontgaat je niet natuurlijk

Vandaag kreeg ik op het werk de vraag… wat kan je vader dan allemaal wel of juist niet.. ehm jah waar begin je dan met vertellen… das zo lastig…schoot ff helemaal vol. Toch blijf ik nog steeds hopen en duimen voor meer vooruitgang, dat zou zo fijn zijn! Hopelijk duimen en hopen jullie nog steeds met me mee….