Het klopt het is alweer een tijdje gelden dat ik hier wat geschreven heb….dus de hoogste tijd om jullie weer eventjes helemaal bij te kletsen!! )

25 augustus is Di Papa bij de Neuroloog geweest.Deze was blij dat het nieuwe medicijn aan lijkt te slaan.Eigenlijk wilde de arts een ander medicijn afbouwen maar een rust periode was belangrijker voor Di Papa, over een half jaartje mag Di Papa weer terug komen en dan wordt er waarschijnlijk afgebouwd met de Depakine. De arts was erg vriendelijk en zorgzaam. Als er wat is mag Di Mama altijd bellen.Tussen 26 juli en 25 augustus zit natuurlijk een hele tijd…. dit was ook een tijd dat Di Papa het echt heel moeilijk had. Natuurlijk was Di Papa ook heel erg moe, zo’n medicijn heeft een behoorlijke impact op je. Durf het bijna niet hardop te zeggen ( tis bijna de goden verzoeken) maar Di Papa heeft geen epileptische aanval meer gehad sinds de laatste heftige in juli 2008. ( dit houden we graag zo!!).

26 augustus heeft Di Papa voorlopig voor het laatst Logopedie gehad, ook hier een half jaar rust om te kijken hoe het nu gaat. Di Papa en DI Mama kregen complimenten zoals ze met elkaar omgaan Na dit halve jaar kan Di Mama contact opnemen met de afasie vereniging indien Di Papa toch nog weer hulp wil inde vorm van logopedie.Fysio therapie loopt gewoon door…

28 augustus is Di Papa bij de revalidatie arts geweest en deze vond het ook van belang om door te gaan met de fysio therapie.En ook hier mag Di Papa over een half jaar weer terug komen…..

30 augustus was het warm/koud buffet van de verjaardag van Di Mama en dit was echt een hele gezellig avond, heerlijk weer, leuk gezelschap, veel gelachen, eten was heerlijk!Tot dan in 1x de batterij helemaal leeg is. Di Papa gaf aan dat ie meteen weg wilde… dus al achteruit lopend heb ik Di Papa naar de auto begeleid,hij wilde niemand meer gedag zeggen, alleen maar weg. Natuurlijk niet leuk zo’n abrupt einde, maar gelukkig was er veel begrip. Zelf was ik even bang dat Di Papa een epileptische aanval zou krijgen in de auto… maar dat was gelukkig niet het geval. Een maal thuis knapte Di Papa gelukkig snel op.

Ondertussen is de scootmobiel ook weggeweest voor een aanpassing zodat Di Papa deze beter kan besturen. Sinds kort heeft Di Mama huishoudelijke hulp!!!. Eindelijk wordt Di Mama dus ook eeen beetje ontlast.Deze mevrouw kan eventueel ook het medicijn toekennen voor de epileptie. Dus kan Di Mama ter zijnertijd (natuurlijk moet je even wennen aan elkaar en elkaar leren vertouwen) dan ook even van huis als deze mevrouw er is.Heel fijn dat ook dit nu geregeld is.

Inmiddels is de medische indicatie ook in orde voor de Valys, hierdoor komt er geen busje meer maar een personenauto… dit scheelt een hoop gedoe en een hoop gestress!!Nog steeds vind ik het geen fijne reismethode omdat ik meer houd van vaste tijden ( dus niet 6 uur afspreken en dat de taxi om half 7 pas komt, ook al weet je dit van te voren, *applaus voor diegenen die dit vaker ondergaan*). Afijn afgelopen woensdag kwam er dus netjes een personenauto aanrijden en deze was gebeld om naar Eindhoven te gaan zodat Di Papa en Di Mama hun nieuwste kleinkind konden bewonderen..Tante Daan mocht ook mee met haar knie blessure…hihi

DI Papa met kleindochter Anouk…