lang geen update…
Hoe het gaat met Di Papa…. ?? zie hieronder,het schuin gedrukte stukje hieronder is voor 99% door Di Mama geschreven 
)
Met de Kerst weer gegeten bij de Smittenberg – diner dansent, nee gedanst hebben we niet.
Het vervoer met de regio taxi en Valijs is nu eindelijk goed geregeld en kunnen we weer bij de familie en vriendin op de verjaardag komen.
Bij de revalidatie arts geweest voor de laatste keer, zijn er problemen kunnen we altijd bellen.
Op 21 februari 2009 bij de neuroloog geweest de Depakine wordt met 500 mg. afgebouwd en hij sprak over Botox injecties. Dat is i.v.m. de gespannenheid van de rechterhand, daar gaan we niet voor is gelukkig niet nodig.Meestal is de hand wel ontspannen alleen ‘s avonds met de spalk omdoen dat is het een gebalde vuist en lukt het niet om de spalk om te doen.
Met de fysio gaat het heel erg goed, op de loopband heeft hij al 15 min. gelopen de helling op en dat was een behoorlijke hoogte de fysio therapeute is heel tevreden
Het is ook een fijn gehoor als Di Papa mij bij de naam noemt, hoewel dat iedere keer weer anders klinkt.
Daarbij is hij bij Daan op bezoek geweest , 3 trappen omhoog, om haar nieuwste aanwinst (Djago= Kat) te bewonderen.En ja wat ook heel leuk was om te zien, weer met Jesse op de vloer gestoeid en genieten van zijn kleindochter.
Er zat geen Vut in , maar wel afkeuring , dus nu is de WAO aan debeurt.
Di Papa wandelt ook hele stukken in zijn eentje… en pas had ik Di Mama ongerust aan de telefoon of hij soms bij mij was… en op dat moment kwam hij de tuin inlopen. Di Papa was nog nooit zo lang aan het lopen geweest op zich heel goed van Di Papa maar de ongerustheid was ook wel logisch )
Daarintegen wil de andere partij… dus Di Mama of ieder andere graag begrijpen wat Di Papa wil zeggen. Dus raden we er op los… en gaan daarbij soms veel te moeilijk denken of Di Papa probeert iets uit te gebaren wat we dan net niet begrijpen (hij doet zo zijn best). Wijzen is lastig want waar wijs je nu precies naar… dus hup weer opstaan om er heen te lopen. En zo kan iets wat jij en ik binnen een minuutje gezegd hebben wel 10 minuten duren.Dat kan je je bijna niet voorstellen als je het zelf niet meemaakt…
Grote bewondering heb ik voor Di Mama! Het is niet makkelijk om 24 uur per dag met een afasie patient te maken te hebben, constant in de verzorgende rol. ( want vergeet niet de rechterkant van Di Papa’s lichaam doet ook nog niet wat Di Papa graag zou willen).Natuurlijk doe je dit vanzelf omdat je je partner lief hebt, maar je zou het zo graag anders zien… terug naar hoe het was, maar dat gaat niet. Samen maak je er het beste van ondanks alle frsutraties en het xeblkaar soms helemaal niet begrijpen waar eerder 1 woord/blik al genoeg was.
Lieve Mam , je bent een kanjer!!
13 April 2009 at 19:11
Dank je wel lieve dochter, jullie steunen mij daar ook bij,knuffel
15 April 2009 at 14:59
Ik begrijp dat het moeilijk voor jullie is,maar gelukkig is hij er nog.
24 April 2009 at 05:32
Zo heel af en toe kijk ik even op deze weblog om te zien hoe het met je vader gaat Daantje.
Door alles wat hij mee maakt verwondert het mij dat je pa zo veel lust in het leven heeft dat hij door blijft willen gaan.
Heel erg ontroerent. Ik ben blij dat jullie nog van hem kunnen genieten.
Veel liefs
John
7 July 2009 at 18:12
ik kan me voorstellen dat het soms erg moeilijk is en ook voor Di Mama ..
maar met de geweldige steun van de kinderen en allen die hen dierbaar zijn lukt het uiteindelijk toch
groet van Bright
2 May 2010 at 15:42
hey lieverds heel erg mooi geschreven neem me petje af voor jullie
jullie zijn echte kanjers
heel dikke kus van lia